پیلینگ های شیمیایی

معرفی پیلینگ شیمیایی

پیلینگ شیمیایی یکی از قدیمی‌ترین و در عین حال مؤثرترین روش‌های جوانسازی پوست است که ریشه در مصر باستان دارد و امروزه با پیشرفت علم پزشکی پوست، به یکی از پرطرفدارترین روش‌های درمانی و زیبایی پوست تبدیل شده است. این روش بر پایه استفاده از لایه‌بردارهای شیمیایی برای بهبود ظاهر و بافت پوست طراحی شده است.

فهرست مطالب

• تاریخچه پیلینگ شیمیایی
• پیلینگ شیمیایی چیست؟
• اثرات و فواید پیلینگ شیمیایی
• انواع پیلینگ شیمیایی
• محبوبیت جهانی پیلینگ شیمیایی
• راه ارتباط با ما

تاریخچه پیلینگ شیمیایی

در تمدن‌های باستانی مانند مصر، یونان و روم، افراد برای زیبایی پوست خود از ترکیبات طبیعی مانند شیر ترش (لاکتیک اسید)، آب انگور تخمیری (تارتاریک اسید) و عصاره لیمو (سیتریک اسید) استفاده می‌کردند. حتی گفته می‌شود که ملکه کلوپاترا در شیر ترش حمام می‌کرده است. این نشان‌دهنده‌ی آگاهی انسان‌های قدیم از خواص لایه‌برداری اسیدهای طبیعی است.

پیلینگ شیمیایی چیست؟

پیلینگ شیمیایی به معنای استفاده از یک یا چند ترکیب شیمیایی (اسیدهای زیبایی یا لایه‌بردارها) برای ایجاد زخم کنترل‌شده بر روی پوست می‌باشد. این زخم سطحی موجب تحریک بازسازی پوست و تولید مجدد کلاژن می‌شود. نتیجه نهایی، پوستی صاف‌تر، شفاف‌تر و جوان‌تر است.

اثرات و فواید پیلینگ شیمیایی

این روش علاوه بر زیبایی، کاربرد درمانی نیز دارد. مزایای آن عبارتند از:

• بهبود بافت پوست و رفع ناهمواری‌ها
• کاهش چروک‌های سطحی و عمقی
• درمان لکه‌های ناشی از آفتاب، ملاسما و لک‌های تیره
• کاهش آکنه و اسکار (جای جوش)
• افزایش روشنایی و یکنواختی رنگ پوست
• تحریک رشد اپیدرم و تولید کلاژن

انواع پیلینگ شیمیایی

انواع پیلینگ شیمیایی بر اساس میزان نفوذ ترکیبات لایه‌بردار به لایه‌های پوست طبقه‌بندی می‌شوند. این طبقه‌بندی شامل موارد زیر است:

• پیلینگ سطحی: مناسب برای روشن شدن پوست و رفع لک‌های سطحی
• پیلینگ متوسط: برای چین‌وچروک‌های متوسط و آسیب‌های پوستی متوسط
• پیلینگ عمیق: جهت درمان چروک‌های عمیق، لک‌های مقاوم و اسکارهای شدید

هر یک از این انواع، به عمق مشخصی از پوست نفوذ کرده و تأثیرات متفاوتی ایجاد می‌کنند. انتخاب نوع مناسب به عوامل مختلفی بستگی دارد از جمله:

• نوع ترکیب شیمیایی، غلظت، pH و فرمولاسیون آن
• تکنیک اجرا: تعداد لایه‌های اعمال‌شده، فشار و مدت‌زمان تماس
• روتین مراقبتی قبل از پیلینگ (پری‌تریتمنت)
• موقعیت آناتومیک پوست مورد نظر
• نوع و ضخامت پوست فرد

۱- پیلینگ شیمیایی سطحی

در این نوع، لایه‌برداری تا عمق حدود ۶۰ میکرومتر در اپیدرم انجام می‌شود. این روش باعث نازک شدن لایه شاخی و تحریک اپیدرمولیز (تجزیه اپیدرم) می‌شود و منجر به بهبود بافت و رنگ پوست خواهد شد. مناسب برای انواع تایپ‌های پوستی (طبق فیتزپاتریک) و حتی قابل اجرا بر روی نواحی مانند گردن، سینه و دست‌ها است.

مواد متداول در پیلینگ سطحی:

• اسید سالیسیلیک ۱۰ تا ۳۰٪
• گلایکولیک اسید ۲۰ تا ۷۰٪
• دی‌اکسید کربن جامد
• اسیدهای میوه (AHA)
• محلول جِسِنر (Jessner’s solution)
• تری‌کلواستیک اسید (TCA) زیر ۲۰٪

کاربرد: توسط پزشک یا بیوتی‌تراپیست آموزش‌دیده قابل انجام است.

۲- پیلینگ شیمیایی متوسط

این نوع پیلینگ تا عمق ۴۵۰ میکرومتر در لایه پاپیلری درم نفوذ می‌کند. موجب نکروز انعقادی و بازسازی سلول‌های پوست می‌شود. اغلب تنها به یک جلسه درمان نیاز دارد. پوسته‌ریزی حدود ۵ روز و بهبودی ظرف یک هفته حاصل می‌شود.

مواد رایج در پیلینگ متوسط:

• TCA با غلظت ۳۵ تا ۵۰٪
• ترکیب TCA ۳۵٪ و گلایکولیک اسید ۷۰٪
• محلول جِسِنر یا دی‌اکسید کربن جامد

کاربرد: فقط توسط پزشک قابل انجام است.

۳- پیلینگ شیمیایی عمیق

این نوع تا عمق ۶۰۰ میکرومتر به لایه رتیکولاری درم نفوذ کرده و باعث دناتوره کردن پروتئین‌های پوستی، تجزیه کامل اپیدرم و تحریک بازسازی عمیق پوست می‌شود. دوره ریکاوری طولانی‌تر است (۱۰ تا ۱۴ روز برای نوسازی و بازگشت به کار بعد از ۲ تا ۳ هفته). قرمزی ممکن است تا ۳ ماه باقی بماند.

مواد رایج در پیلینگ عمیق:

• TCA با غلظت بالای ۵۰٪
• فرمولاسیون بیکر-گوردون (Baker-Gordon)

کاربرد: فقط باید توسط پزشکان متخصص یا جراحان پلاستیک انجام شود.

نکته مهم: صرفاً نوع اسید تعیین‌کننده عمق و نوع پیلینگ نیست. ترکیبی از عوامل بالا، نتیجه نهایی را مشخص می‌کند.

در سال‌های اخیر، با پیشرفت تکنولوژی، استفاده از لیزر به عنوان جایگزینی برای پیلینگ‌های عمیق رایج شده است. با این حال، به دلیل هزینه کمتر و اثربخشی مناسب، پیلینگ‌های سطحی همچنان بسیار پرطرفدار هستند.

محبوبیت جهانی پیلینگ شیمیایی

براساس آمار منتشر شده از انجمن جراحان پلاستیک آمریکا، پیلینگ شیمیایی پس از تزریق بوتاکس و فیلر، سومین روش غیرتهاجمی زیبایی در ایالات متحده است. بیش از ۱.۳ میلیون پروسیجر تنها در یک سال انجام شده است. این روش همچنین یکی از شش روش زیبایی پرطرفدار غیرجراحی در سال ۲۰۱۹ اعلام شد.

اندیکاسیون‌های پیلینگ شیمیایی (موارد استفاده)

پیلینگ شیمیایی به عنوان یک روش مؤثر در بهبود یا درمان بسیاری از مشکلات پوستی شناخته می‌شود. در ادامه مهم‌ترین اندیکاسیون‌ها (موارد کاربرد) برای این روش آورده شده‌اند:

• فوتوایجینگ (پیری ناشی از نور آفتاب)
• چروک‌های ریز و سطحی
• کراتوز اکتینیک (Actinic Keratosis)
• سولار کراتوز (Solar Keratosis)
• کراتوز سبورئیک (Seborrheic Keratosis)
• هایپرپیگمانتاسیون (تیرگی‌های موضعی)
• آکنه ولگاریس (جوش التهابی)
• آکنه کومدونال (جوش سرسیاه و سرسفید)
• منافذ باز پوست
• اسکارهای سطحی ناشی از آکنه یا زخم
• لک ملاسما (لک‌های هورمونی)
• لک PIH (تیرگی پس از التهاب)
• کک و مک
• لنتیجین (لک‌های کبدی یا ناشی از آفتاب)
• میلیا (برجستگی‌های سفید زیرپوستی)
• زگیل (در برخی موارد خاص)
• درماتوزیس پاپولوزا نیگرا (Dermatosis Papulosa Nigra)

موارد منع استفاده از پیلینگ شیمیایی (کنتراندیکاسیون‌ها)

در برخی شرایط خاص، انجام پیلینگ شیمیایی ممکن است خطرناک یا بی‌اثر باشد. این شرایط به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند:

 موارد منع کامل (Absolute Contraindications)

در شرایط زیر نباید به هیچ وجه پیلینگ شیمیایی انجام شود:

• عفونت فعال پوستی (باکتریایی، ویروسی یا قارچی)
• سابقه حساسیت یا آلرژی به مواد پیلینگ
• مصرف داروی ایزوترتینوئین (راکوتان) در ۶ ماه گذشته
• زخم‌های باز یا بریدگی در ناحیه مورد نظر
• بارداری (به‌ویژه در سه‌ماهه اول)

 موارد منع نسبی (Relative Contraindications)

در این موارد، انجام پیلینگ شیمیایی باید با احتیاط و نظر پزشک انجام شود:

• بیماری‌های التهابی پوستی مانند رزاسه، درماتیت آتوپیک یا پسوریازیس
• سابقه پرتودرمانی یا تابش اشعه به ناحیه درمانی
• جراحی اخیر زیبایی یا جوان‌سازی پوست

مراحل انجام پیلینگ شیمیایی

پیلینگ شیمیایی یک فرآیند دقیق و کنترل‌شده است که زیر نظر پزشک متخصص پوست انجام می‌شود. مراحل انجام این درمان شامل موارد زیر است:

• ابتدا پوست بیمار به‌طور کامل پاک‌سازی و ضدعفونی می‌شود.
• سپس محلول شیمیایی متناسب با نوع پوست و هدف درمانی، به‌صورت یکنواخت روی پوست اعمال می‌شود.
• این محلول برای مدت زمان مشخصی روی پوست باقی می‌ماند تا لایه‌برداری انجام گیرد.
• در نهایت محلول از روی پوست پاک شده و کرم‌های ترمیم‌کننده، مرطوب‌کننده و ضدآفتاب تجویز می‌شود.

عوارض احتمالی پیلینگ شیمیایی

اگرچه پیلینگ شیمیایی روشی ایمن و پرکاربرد است، اما ممکن است عوارض موقتی یا نادری داشته باشد، از جمله:

• قرمزی و التهاب پوست
• پوسته‌ریزی یا خشکی پوست
• احساس سوزش یا خارش موقت
• افزایش حساسیت به نور خورشید
• تیره یا روشن شدن رنگ پوست (تغییرات پیگمانتاسیون)
• در موارد نادر، ایجاد اسکار یا زخم‌های سطحی

مراقبت‌های قبل از پیلینگ شیمیایی

برای کاهش خطر عوارض و افزایش اثربخشی درمان، رعایت اقدامات زیر پیش از پیلینگ توصیه می‌شود:

• حداقل ۶ ماه پیش از پیلینگ، مصرف راکوتان را متوقف کنید.
• از برنزه کردن یا استفاده از سولاریوم خودداری کنید.
• در صورت داشتن سابقه تبخال، حتماً پزشک را مطلع سازید.
• در روز انجام درمان، از مصرف لوازم آرایشی پرهیز کنید.
• چند روز پیش از درمان از کرم‌های حاوی رتینول یا اسیدهای لایه‌بردار استفاده نکنید.

مراقبت‌های بعد از پیلینگ شیمیایی

برای جلوگیری از عوارض و تسریع روند بهبودی، توصیه می‌شود:

• مرتب از کرم‌های آبرسان و مرطوب‌کننده استفاده شود.
• تا حد امکان در معرض مستقیم نور آفتاب قرار نگیرید و حتماً ضدآفتاب بزنید.
• تا زمان بهبودی کامل از لوازم آرایشی استفاده نکنید.
• از اسکراب، اپیلاسیون، لیزر یا محصولات دارای اسید خودداری کنید.
• به هیچ‌وجه پوست را نخراشید و پوسته‌ها را نکنید.

هزینه پیلینگ شیمیایی

قیمت بسته به نوع پیلینگ (سطحی، متوسط یا عمقی)، ناحیه تحت درمان، تعداد جلسات و مواد مصرفی متغیر است. برای اطلاع از قیمت دقیق، مشاوره با کلینیک زیبایی معتبر توصیه می‌شود.

چه کسانی کاندید مناسبی برای پیلینگ شیمیایی هستند؟

• افرادی که دارای جای جوش، آکنه یا اسکار سطحی هستند
• افرادی که پوستشان دچار تیرگی، لک یا ملاسما شده است
• کسانی که دچار پیری زودرس، خطوط سطحی و چروک‌های ظریف هستند
• افرادی با پوست خسته، کدر یا دارای منافذ باز

چه کسانی نباید پیلینگ شیمیایی انجام دهند؟

• زنان باردار و شیرده
• افراد مبتلا به بیماری‌های پوستی مانند پسوریازیس، اگزما و درماتیت شدید
• کسانی که سابقه اسکار کلوئیدی دارند
• افراد با پوست بسیار تیره (با احتیاط و نظر پزشک)
• کسانی که در ماه‌های اخیر از درمان‌های لیزری یا تهاجمی دیگر استفاده کرده‌اند

سوالات متداول

آیا پیلینگ شیمیایی درد دارد؟ در بیشتر موارد، احساس سوزش یا گرمای ملایم وجود دارد که موقتی است.

هر چند وقت یک بار می‌توان پیلینگ انجام داد؟ پیلینگ سطحی هر ۴ هفته، پیلینگ متوسط یا عمیق هر ۶ تا ۱۲ ماه قابل تکرار است.

مدت زمان اثربخشی پیلینگ چقدر است؟ نتایج اولیه پس از چند روز قابل مشاهده است اما اثر کامل بعد از ۲ تا ۴ هفته بروز می‌کند.

از آرایش سریع برای خانم های کارمند بازدید نمایید.

تفاوت لایه‌برداری شیمیایی با لایه‌برداری فیزیکی

لایه‌برداری شیمیایی با استفاده از اسیدها و مواد فعال انجام می‌شود و اثر یکنواخت و عمیق‌تری دارد، در حالی که لایه‌برداری فیزیکی با استفاده از ابزارهایی مانند اسکراب یا میکرودرم انجام شده و معمولاً برای سطح پوست کاربرد دارد.

کلمات مرتبط:

لایه‌برداری پوست, اسید آلفا هیدروکسی, آنوبیس, جوانسازی پوست, پیلینگ صورت, تاریخچه پیلینگ, پیلینگ سطحی, پیلینگ عمیق, درمان لک صورت, اسکار و جوش, بازسازی کلاژن, درمان آکنه, مراقبت پوست, روش‌های زیبایی, جایگزین لیزر, درمان ملاسما, پیلینگ ضد چروک

از راهکارهای مراقبت از پوست آقایان بازدید نمایید.

راه ارتباط با ما

برای مشاوره رایگان و اطلاعات بیشتر درباره انواع خدمات زیبایی و درمانی پوست با ما تماس بگیرید:

شماره تماس: ۰۹۱۹۲۶۲۵۰۰۹

تیم متخصص الوین کازمتیک آماده ارائه خدمات حرفه‌ای با مواد باکیفیت و استاندارد است.